دریاچه مهارلو شیراز؛ راز رنگ صورتی، مسیر و بهترین فصل بازدید

دریاچه مهارلو، یکی از پدیده‌های طبیعی منحصر به فرد استان فارس، در جنوب شرقی شیراز و در مسیر سروستان قرار گرفته و با تغییر رنگ فصلی خود، هر ساله گردشگران و عکاسان را به خود جذب می‌کند. این تالاب شور کم‌عمق، که گاهی به نام «دریاچه نمک شیراز» نیز شناخته می‌شود، در فصل‌های مختلف چهره متفاوتی به خود می‌گیرد: از آب‌های صورتی و سرخابی در بهار و تابستان تا نمکزار سفید و بلورین در اواخر تابستان و پاییز. اما وضعیت فعلی این دریاچه و شرایط دیدن آن به زمان سفر و میزان بارندگی بستگی دارد.

دریاچه مهارلو در زمستان و اوایل بهار، پس از بارش‌های موثر، آب بیشتری دارد و رنگ آبی یا خاکستری مایل به سبز به خود می‌گیرد. اما با گرم شدن هوا و افزایش تبخیر، شوری آب بالا می‌رود و ریزجلبک‌های سازگار با محیط شور مانند دونالیلا سالینا و آرکی‌های نمک‌دوست مانند هالوباکتریوم، رنگدانه‌های قرمز و نارنجی تولید می‌کنند که آب را به رنگ‌های صورتی تا سرخابی درمی‌آورند. این پدیده که در اواخر بهار تا میانه تابستان بیشتر دیده می‌شود، به شرایط آب و هوایی و میزان باقی‌مانده آب بستگی دارد.

بر اساس گزارش اداره حفاظت و احیای تالاب‌های محیط زیست فارس در مهر ۱۴۰۵، میزان آبگیری دریاچه مهارلو در آن زمان تنها حدود ۲۰ درصد بود و بیشتر آب در محدوده ورودی رودخانه چنارراهدار مشاهده می‌شد. این نشان‌دهنده نوسان شدید آب دریاچه در طول سال است. در دوره‌های خشکسالی، بخش‌های گسترده‌ای از بستر دریاچه خشک می‌شود و نمکزار سفید و بلورین به جای آب باقی می‌ماند. این تغییرات به دلیل نداشتن خروجی به دریا و وابستگی به بارندگی و جریان‌های ورودی است.

دریاچه مهارلو نه تنها به دلیل رنگ‌های طبیعی خود بلکه به خاطر زیستگاه پرندگان مهاجر مانند فلامینگو، تنجه و حواصیل نیز شناخته شده است. پاییز، زمستان و اوایل بهار بهترین زمان برای تماشای این پرندگان است، اما گاهی در فصل گرم نیز می‌توان آن‌ها را دید. برای عکاسی از رنگ‌های آب، روزهای روشن و آسمان صاف مناسب‌تر هستند، اما باید توجه داشت که انعکاس شدید نور در ساعت‌های میانی روز ممکن است عکس‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.

برای بازدید از دریاچه مهارلو، چند نکته مهم باید در نظر گرفته شود:

• دریاچه در ۲۰ تا ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی شیراز و در مسیر جاده شیراز–سروستان قرار دارد و با خودرو در حدود ۳۰ دقیقه قابل دسترسی است.
• بهترین زمان برای دیدن آب صورتی، اردیبهشت تا میانه مرداد است، اما باید توجه داشت که در اواخر تابستان، دریاچه ممکن است خشک شده و نمکزار سفید به جای آب دیده شود.
• پاییز و زمستان برای پرنده‌نگری مناسب‌تر است.
• بازدید از حاشیه دریاچه رایگان است، اما باید از ورود به آب یا بستر نمک خودداری کرد، زیرا ممکن است گل نرم یا بلورهای تیز وجود داشته باشد.
• برای عکاسی، دوربین با تنظیمات مناسب و فیلتر پلاریزه توصیه می‌شود تا انعکاس نور و اشباع رنگ کنترل شود.
• روستای مهارلو، با باغ‌های بادام و انار، خانه‌های قدیمی و چشمه آب معدنی، نیز یکی از دیدنی‌های اطراف دریاچه است.

دریاچه مهارلو به دلیل وابستگی به منابع آب زیرزمینی و رودخانه‌های خشک، تحت تأثیر خشکسالی و برداشت غیرمجاز آب قرار دارد. حفاظت از این تالاب شور نه تنها برای حفظ زیبایی طبیعی بلکه برای کاهش گردوغبار نمکی و حمایت از زیستگاه‌های پرندگان نیز ضروری است.

منبع: دیجیکالا مگ