Overtourism چیست و چگونه به مقاصد گردشگری آسیب می‌زند؛ راهنمای ساده برای شروع

در چند سال گذشته، واژه‌ای به نام «اورتوریسم» یا به فارسی «فراگردشگری» به یکی از چالش‌های بزرگ صنعت گردشگری تبدیل شده است. این پدیده زمانی رخ می‌دهد که تعداد گردشگران به حدی افزایش یابد که بر کیفیت زندگی ساکنان محلی، محیط زیست و حتی تجربه خود گردشگران تأثیر منفی بگذارد. اما فراگردشگری دقیقاً چیست؟ چگونه به مقاصد گردشگری آسیب می‌زند و چه راه‌هایی برای مقابله با آن وجود دارد؟ در این راهنما سعی می‌کنیم به این سوالات پاسخ دهیم و راهکارهایی برای شناخت و مدیریت این مشکل ارائه دهیم.

فراگردشگری چیست؟

فراگردشگری یا «اورتوریسم» به وضعیت اشاره دارد که در آن تعداد بیش از حد گردشگران به یک منطقه یا شهر می‌آیند و باعث ایجاد مشکلاتی مانند افزایش قیمت‌ها، آلودگی محیط زیست، تغییرات فرهنگی و کاهش کیفیت زندگی برای ساکنان محلی می‌شوند. این پدیده معمولاً در مقاصد گردشگری محبوب مانند پاریس، ونیز، بارسلون یا حتی برخی شهرهای ایرانی مانند شیراز و اصفهان مشاهده می‌شود.

یکی از نشانه‌های اصلی فراگردشگری، افزایش غیرطبیعی تعداد گردشگران در یک منطقه است. برای مثال، در برخی شهرهای اروپایی، تعداد گردشگران به حدی رسیده که ساکنان محلی مجبور به ترک خانه‌های خود در ساعات اوج گردشگری می‌شوند یا حتی برخی از کسب‌وکارهای محلی به دلیل افزایش هزینه‌ها و رقابت با کسب‌وکارهای بین‌المللی، بسته می‌شوند.

فراگردشگری نه تنها بر زندگی ساکنان محلی تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند تجربه گردشگران را نیز تحت تأثیر قرار دهد. برای نمونه، صف‌های طولانی در جاذبه‌های گردشگری، افزایش قیمت‌ها و کاهش خدمات محلی می‌تواند از لذت سفر کاسته و حتی باعث ایجاد احساسی منفی در گردشگران شود.

چگونه فراگردشگری به مقاصد گردشگری آسیب می‌زند؟

فراگردشگری تأثیرات گسترده‌ای بر مقاصد گردشگری دارد که می‌توان آن‌ها را در چند دسته اصلی تقسیم کرد:

• تاثیر بر محیط زیست: افزایش تعداد گردشگران منجر به آلودگی هوا، آب و خاک می‌شود. همچنین، فشار بیش از حد بر منابع طبیعی مانند آب، انرژی و حتی گونه‌های جانوری و گیاهی می‌تواند باعث تخریب اکوسیستم‌ها شود. برای مثال، در برخی مناطق طبیعی، راه‌پیمایی بیش از حد گردشگران باعث فرسایش خاک و آسیب به گیاهان و جانوران می‌شود.
• تاثیر بر فرهنگ و جامعه: ورود تعداد زیادی گردشگر می‌تواند باعث تغییرات فرهنگی و اجتماعی در جامعه محلی شود. برخی از سنت‌ها و آداب و رسوم ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند یا حتی از بین بروند. همچنین، افزایش قیمت‌های مسکن و خدمات به دلیل تقاضای گردشگران می‌تواند باعث مهاجرت ساکنان محلی به مناطق دیگر شود.
• تاثیر بر اقتصاد: در حالی که گردشگری می‌تواند اقتصاد یک منطقه را تقویت کند، فراگردشگری می‌تواند این تأثیر را معکوس کند. افزایش هزینه‌های زندگی، رقابت بین کسب‌وکارهای محلی و بین‌المللی و کاهش کیفیت خدمات می‌تواند باعث شود که گردشگری به جای ایجاد فرصت، مشکلات اقتصادی جدیدی ایجاد کند.
• تاثیر بر تجربه گردشگران: فراگردشگری می‌تواند تجربه سفر را برای گردشگران نیز نامطلوب کند. صف‌های طولانی در جاذبه‌های گردشگری، افزایش قیمت‌ها و کاهش خدمات محلی می‌تواند از لذت سفر کاسته و حتی باعث ایجاد احساسی منفی در گردشگران شود.

این آسیب‌ها نشان می‌دهند که فراگردشگری نه تنها یک مشکل محیطی یا اقتصادی است، بلکه یک چالش اجتماعی و فرهنگی نیز محسوب می‌شود که نیاز به مدیریت دقیق و برنامه‌ریزی دارد.

چگونه می‌توان با فراگردشگری مقابله کرد؟

مدیریت فراگردشگری نیاز به رویکردی چندوجهی دارد که شامل سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی شهری، مشارکت جامعه محلی و همچنین تغییر در رفتار گردشگران می‌شود. برخی از راهکارهای مؤثر برای کاهش تأثیرات منفی فراگردشگری عبارتند از:

• توزیع گردشگران: یکی از راهکارهای اصلی کاهش فشار بر مقاصد گردشگری، توزیع گردشگران در مناطق مختلف است. این کار می‌تواند با ترویج مقاصد گردشگری کمتر شناخته شده، ایجاد جاذبه‌های جدید در مناطق کمتر پرطرفدار و همچنین تشویق گردشگران به سفر در فصول کم‌رواج انجام شود.
• محدودیت تعداد گردشگران: برخی از شهرهای اروپایی مانند بارسلون و ونیز اقدام به محدود کردن تعداد گردشگران در مناطق مرکزی خود کرده‌اند. این محدودیت‌ها می‌تواند شامل اعمال هزینه‌های ورود، محدودیت زمان حضور یا حتی ممنوعیت ورود در برخی از روزهای هفته باشد.
• پشتیبانی از کسب‌وکارهای محلی: تشویق گردشگران به استفاده از خدمات و محصولات محلی می‌تواند کمک کند که اقتصاد محلی تقویت شود و فشار بر کسب‌وکارهای بین‌المللی کاهش یابد. این کار می‌تواند با ترویج برندهای محلی، ارائه تخفیف‌ها و برنامه‌های ویژه برای گردشگران انجام شود.
• آگاهی‌رسانی: افزایش آگاهی گردشگران در مورد تأثیرات منفی فراگردشگری و نحوه کاهش آن می‌تواند تغییرات مثبت ایجاد کند. برای مثال، تشویق گردشگران به استفاده از حمل‌ونقل عمومی، کاهش مصرف پلاستیک و احترام به فرهنگ و سنت‌های محلی می‌تواند تأثیر زیادی داشته باشد.
• برنامه‌ریزی شهری: طراحی شهری هوشمندانه می‌تواند کمک کند که فشار گردشگری به حداقل برسد. این شامل ایجاد فضاهای سبز، بهبود سیستم حمل‌ونقل عمومی، ایجاد مناطق پذیرایی برای گردشگران در خارج از مناطق مرکزی و همچنین محدودیت دسترسی به برخی از مناطق حساس باشد.

همچنین، همکاری بین دولت، سازمان‌های گردشگری، جامعه محلی و گردشگران برای مدیریت فراگردشگری بسیار مهم است. این همکاری می‌تواند با ایجاد سیاست‌های مشترک، برنامه‌ریزی‌های بلندمدت و همچنین ایجاد مکانیسم‌های بازخورد از سوی گردشگران و ساکنان محلی انجام شود.

چه کاری می‌توانیم به عنوان گردشگر انجام دهیم؟

گردشگران نیز می‌توانند با تغییر رفتار خود، به کاهش تأثیرات منفی فراگردشگری کمک کنند. برخی از اقدامات ساده‌ای که می‌توان انجام داد عبارتند از:

• استفاده از حمل‌ونقل عمومی یا وسایل نقلیه اشتراکی به جای خودروهای شخصی.
• کاهش مصرف پلاستیک و استفاده از محصولات محلی و قابل تجدید.
• احترام به فرهنگ و سنت‌های محلی و خودداری از رفتارهایی که ممکن است باعث آزار ساکنان محلی شود.
• سفر در فصول کم‌رواج و انتخاب مقاصد کمتر شناخته شده.
• پشتیبانی از کسب‌وکارهای محلی و خرید از فروشندگان محلی.

این اقدامات کوچک اما مؤثر می‌توانند کمک کنند که تجربه سفر برای همه لذت‌بخش‌تر شود و همچنین به حفظ محیط زیست و فرهنگ محلی کمک کنند.

مثال‌هایی از فراگردشگری در جهان

فراگردشگری در بسیاری از شهرهای جهان مشاهده شده است. برای مثال:

• ونیز، ایتالیا: این شهر زیبا به دلیل افزایش تعداد گردشگران، با مشکلاتی مانند آلودگی، افزایش قیمت‌ها و کاهش کیفیت زندگی مواجه شده است. دولت ایتالیا اقدام به محدود کردن تعداد کشتی‌های گردشگری و اعمال هزینه‌های ورود به برخی از مناطق مرکزی کرده است.
• بارسلون، اسپانیا: این شهر نیز با افزایش تعداد گردشگران، با مشکلاتی مانند افزایش قیمت‌های مسکن و کاهش خدمات محلی روبرو شده است. دولت محلی اقدام به محدود کردن تعداد هتل‌ها و اعمال محدودیت‌هایی بر فعالیت‌های گردشگری در برخی مناطق کرده است.
• پاریس، فرانسه: در این شهر نیز افزایش تعداد گردشگران باعث ایجاد مشکلاتی مانند آلودگی هوا، صف‌های طولانی در جاذبه‌های گردشگری و افزایش قیمت‌ها شده است. دولت فرانسه اقدام به ترویج مقاصد گردشگری کمتر شناخته شده و تشویق گردشگران به سفر در فصول کم‌رواج کرده است.

این مثال‌ها نشان می‌دهند که فراگردشگری یک مشکل جهانی است و نیاز به مدیریت دقیق و برنامه‌ریزی دارد. در ایران نیز برخی از شهرهای گردشگری مانند شیراز، اصفهان و یاسوج با این مشکل روبرو هستند و نیاز به راهکارهای مناسب برای مدیریت آن دارند.

نکات پایانی

فراگردشگری یک چالش پیچیده است که نیاز به همکاری بین دولت، سازمان‌های گردشگری، جامعه محلی و گردشگران دارد. با درک تأثیرات منفی این پدیده و انجام اقدامات مناسب، می‌توانیم به حفظ محیط زیست، فرهنگ و کیفیت زندگی در مقاصد گردشگری کمک کنیم.

اگر به دنبال اطلاعات بیشتر در مورد مدیریت گردشگری و راهکارهای کاهش فراگردشگری هستید، می‌توانید به مقالات مرتبط در دیلی 24 مراجعه کنید. این مقالات می‌توانند راهنمایی مفیدی برای شما باشند.